سخنرانیهای TED واقعا عالی هستند. برای آنهایی که به هر دیلیل این سخنرانیها را نمیتوانند ببینند، سخنرانی کن رابینسون را انتخاب کردهام تا متنش را بخوانید، اگر علاقه داشتید، ویدئویش را میتوانید در اینجا ببینید.
اما مقدمهای از خودم، پیش از آن که متن اصلی مقاله را بخوانید.
در دبیرستان دبیرهای ادبیاتی داشتیم، که نه تنها شوقی برای مطالعه اشعار و متون ادبی در من برنمیانگیختند، بلکه من را از هر چه ادبیات بود متنفر میکردند، در بیمارستانها هم استاتید و پزشکانی را میبینیم که فورا متوجه میشویم، برای پزشکی ساخته نشدهاند. در خانواده اعضایی داریم که استعداد شگرفی در یک رشته دارند، اما در رشته دیگری تحصیل کردهاند.
پدر و مادرها در مورد آینده فرزندان خود نگرانند و به تنها چیزی که فکر نمیکنند استعداد و توناییهای خاص کودکنشان است. آیا این مسئله خاص ایران است و آیا جوامع دیگر با آن روبرو نیستند؟
خواندن متن این سخنرانی عالی میتواند به شما کمک کند:
دیگر کسی نیست که با مرور اخبار متوجه نشده باشد که ما با یک بحران اقلیمی جدی مواجه هستیم. اما من باور دارم که ما یک بحران اقلیمی دیگر هم داریم، که همان قدر جدی است، و همان منشأ را دارد و و ما باید با همان اضطرار با این بحران برخورد کنیم.
این بحران، بحران منابع طبیعی نیست، این بحران، بحران منابع انسانی است. حقیقت این است که ما خیلی کم، از استعدادهایمان استفاده میکنیم. خیلی از آدمها در تمام طول زندگیشان، هیچ درکی ندارند که استعدادشان چه میتواند باشد، یا اینکه اصلا استعداد خاصی دارند یا نه. من همه نوع آدمی را دیدهام که فکر میکنند در هیچ کاری مهارت ندارند.

جرمی بنتهام، فیلسوف معروف مطلوبیت گرا، یک بار به این بحث را به شکل جالبی مطرح کرد، او گفت: «در جهان دو نوع آدم وجود دارند، کسانی که جهان را به دو دسته تقسیم میکنند و کسانی که نمیکنند.» پس اجازه بدهید، من هم آدمها را به دو دسته تقسیم کنم.
ادامه مطلب...